Ultime notizie
Poesia dialettale calabrese

A Luna Russa, di Bruno Salvatore Lucisano

Questo post é stato letto 58070 volte!

A cura di Bruno Salvatore Lucisano

[ SPAZIO PUBBLICITARIO ]

Ogni matina mi jarzu cu prestu
I viju, si pè casu, nc’esti a
luna,
Succediu, nu paru i jorna, du rrestu,
Ca no spuntau, pa na mala furtuna.

Chista viditi, è luna speciali,
Non esti fatta di milli culuri,
Non è nto
cielo, è nta nu giornali,
Ed esti russa com’o professuri.

Quandu a vitti
spuntari n’attra vota
U mè cori pa gioia, fici festa,
Na lacrima spuntau supr’a
na gota
Da novu sugnu leuni nta foresta.

Ogni matina fuju nto giornalaru,
Viju
nti quali spicu, nc’esti a luna,
E po’ cuntentu com’a nu cotraru,
Ringraziu
Diu, pa chista gran furtuna!

Teniti forti, caru professuri,
Fujiti ancora
cavajju di rrazza,
A luna è russa, u vostru culuri,
Nù vi spettamu sempri nta
na chiazza.

Questo post é stato letto 58070 volte!

Lascia un commento