Ultime notizie
Poesia dialettale calabrese

Caru braseri di Franco Blefari. Poesia dialettale calabrese

Blefari
Blefari

Questo post é stato letto 172770 volte!

Caru braseri di li tempi antichi,

[ SPAZIO PUBBLICITARIO ]

preziosu ‘nta chigli anni ’i caristia,

quand’ ‘i mbernu, gliumandu ‘nta gli vichi,

cogghjvi li famigghj ‘ntorn’a ttia.

Com’eri bellu, vivu e arrussicatu,

quandu fora cjuccjava ‘u maistrali,

ma si facivi fumu, o eri mmussatu,

ti ventijava ‘a nanna cu’ fardali.

‘U nonnu Cicciu, mbiacu a tutti l’uri,

non sulu ‘i vinu, puru di marzala,

ndavia sempi ‘nte mani ‘u cjuccjaturi,

rrustendu pipi e surici ‘i supala.

Certi voti, cu criza, stuppa e ova

facia mprasti pa pedi scafigghjati,

e ognun’’i chigli, chi venia m’’u trova,

si dunava ddu’ nìchigli cuntati.

Patrima ‘nta glià cinnari mentia

baccafichi ‘nta carta oliata,

e ‘’nu cjarbu ‘nta ll’aria si sentia

chi mi paria ‘na cosa mbarzamata .

D’’i voti ‘u nonnu meu s’addormentava

ch’i pedi ‘nta la cinnari ffundati,

ma si nu brasicegliu apoi toccava,

sartava all’aria, e focu chi gridati!

E chigli notti, chi non c’era luci,

mama dicia ch’è ura già ‘i mi spogghju;

cuntava cunti, chi perdia la vuci,

mentri ‘a lampa moria ‘nta ll’urtim’ogghju.

Ma certi siri, padamuri ‘i dormu,

mama parlava du’ lupuminariu,

chi restava mmucciatu tutt’’u jornu

e ‘a notti mentia i casi allancallariu..

Ma ‘i tornu a chigli tempi jeu volia,

quandu scorciulijavamu vigliozza

e ‘a tavula ‘a famigghja s’arridia,

puru cu quattru coccia ‘i cannarozza.

Caru braseri meu, finiu gliu mundu,

non c’è ‘a famigghja ‘i quandu ‘nc’eri tu,

ma ogn’omu è sulu, staci jend’ ‘o fundu,

senza gliu Diu, chi ormai non s’usa cchjù.

 

Tratto dall’antologia “Vuci Senza Tempu”,

Unione Poeti Dialettali Calabresi

poesia

Poesia
Poesia

Questo post é stato letto 172770 volte!